شروط
زمان مطالعه 2 دقیقه
شروط در طراحی پرسشنامه ابزارهایی هستند که جریان پرسشنامه را بر اساس پاسخ ها، متغیرهای پنهان یا شرایط سیستمی تغییر می دهند. با شروط می توان پرسشنامه را شخصی سازی کرد تا هر پاسخ دهنده فقط سوالات مرتبط را ببینند؛ این کار هم کیفیت داده را بالا می برد و هم تجربه ی کاربری را بهبود می بخشد. پیاده سازی درست شروط همیشه شامل تعریف «منبع/مرجع»، «شرط/عملگر»، «مقدار/معیار» و «عمل/مقصد» است. در واقع، شرط ها نقش «هوش پنهان» پرسشنامه را ایفا میکنند و باعث می شوند هر فرد فقط سوالات مرتبط با خود را ببیند؛ این کار هم تجربه پاسخ دهنده را بهبود می دهد، هم دقت و کیفیت داده ها را بالا می برد.
ساختار کلی یک شرط: مبنا: عاملی که بررسی می شود؛ می تواند پاسخ به یک سوال، متغیر جمعیت شناختی، تاریخ، موقعیت جغرافیایی و… باشد. معیار: قاعده ای که باید برقرار باشد (مثلاً: برابر باشد با، بزرگ تر باشد از، شامل شود، انتخاب شده باشد و…) عمل: کاری که باید انجام شود اگر شرط برقرار بود (مثلاً: نمایش سوال بعدی، رفتن به صفحه خاص، نمایش/ عدم نمایش گزینه ای) در ادامه به صورت گام به گام، نحوه ایجاد و کاربرد شروط مختلف توضیح داده می شود.
ختم مصاحبه با وضعیت کامل: شرط ختم مصاحبه با وضعیت کامل یکی از انواع شروط کنترلی در پرسشنامه های آنلاین است که به محقق اجازه می دهد در صورت برقرار بودن یک یا چند قاعده خاص، فرآیند پاسخگویی به پرسشنامه بلافاصله پایان یابد. در این حالت، مصاحبه در گزارش خروجی با وضعیت کامل ثبت می شود، حتی اگر پاسخ دهنده به همه ی سوالات نرسیده باشد. این شرط معمولاً زمانی استفاده می شود که ادامه پرسشنامه پس از تحقق شرایط مورد نظر، ضرورتی ندارد. این شرط در سناریو های متعددی مفید است، از جمله: تأیید واجد شرایط بودن کاهش زمان پاسخگویی پایان مسیر خاص پاسخ دهی ثبت کامل پاسخ ها تا همان نقطه نحوه ایجاد شرط: فهرست سوالات> سه نقطه کنار سوال> شروط> سوال مورد نظر را انتخاب کنید ( مبنا) گزینه/ گزینه های مورد نظر که می خواهید شرط بر روی آن اعمال شود انتخاب کنید. کاری که می خواهید بر روی گزینه انجام شود را انتخاب کنید. ( معیار) از بین گزینه های موجود، نوع شرط را انتخاب کنید. شرط را ثبت کنید. نتیجه گیری و توصیه های کاربردی: در خروجی داده ها، این مصاحبه به عنوان یک پاسخ کامل دیده می شود، حتی اگر فقط یک یا دو سوال پاسخ داده شده باشد.
ختم مصاحبه به دلیل رعایت نشدن شرایط گزینش پاسخگو: شرط ختم مصاحبه به دلیل رعایت نشدن شرایط گزینش پاسخگو یکی از ابزارهای کلیدی در طراحی پرسشنامه است که برای حذف پاسخدهندگان غیرهدف در همان مراحل ابتدایی یا در بخش های خاص پرسشنامه استفاده می شود. با فعال شدن این شرط، اگر پاسخ دهنده معیارهای از پیش تعیینشده ی تحقیق را نداشته باشد، پرسشنامه فوراً متوقف می شود و وضعیت مصاحبه در خروجی به عنوان ردشده ثبت میگردد. این کار باعث می شود فقط داده های مربوط به جامعه هدف وارد تحلیل شوند و هزینه و زمان صرف پردازش پاسخ های نامربوط نشود. از کاربرد های آن می توان به: حذف پاسخ دهندگان خارج از جامعه هدف حذف افراد بدون تجربه یا آشنایی با محصول پیشگیری از هزینه اضافی نحوه ایجاد شرط: فهرست سوالات> سه نقطه کنار سوال> شروط> سوال مورد نظر را انتخاب کنید ( مبنا) گزینه/ گزینه های مورد نظر که می خواهید شرط بر روی آن اعمال شود انتخاب کنید. کاری که می خواهید بر روی گزینه انجام شود را انتخاب کنید. ( معیار) نوع شرط مورد نظر خود را انتخاب کنید. شرط خود را ثبت کنید. نتیجه گیری و توصیه های کاربردی: در تحقیقات بازار، هر پاسخدهنده ی غیر هدف که بتوانید زودتر شناسایی و حذف کنید، به معنای کاهش خطای نمونه گیری و جلوگیری از ورود داده های مخدوش به تحلیل است. برای استفاده بهینه از این شرط: سوالات غربالگری را در ابتدای پرسشنامه قرار دهید تا حذف پاسخ دهندگان غیر هدف سریعتر انجام شود. از معیارهای روشن و قابل سنجش استفاده کنید؛ شرایط مبهم یا چند پهلو باعث حذف اشتباهی یا ورود پاسخگو های نامرتبط می شود. پیام پایانی محترمانه و شفاف باشد تا تصویر برند یا سازمان شما نزد پاسخگو خدشه دار نشود. ترکیب هوشمندانه شروط می تواند باعث افزایش دقت غربالگری شود؛ مثلاً ترکیب سن + تجربه استفاده از محصول بهخاطر داشته باشید که هرچه این مرحله دقیق تر باشد، کیفیت تحلیل نهایی بالاتر رفته و زمان پردازش داده به شدت کاهش می یابد.
ختم مصاحبه به دلیل عدم تطابق پاسخ ها: شرط ختم مصاحبه به دلیل عدم تطابق پاسخ ها ابزاری است که برای کنترل سازگاری و یکپارچگی پاسخ های ارائه شده توسط شرکت کنندگان به کار می رود. هدف اصلی این شرط، شناسایی پاسخ دهندگانی است که پاسخ هایشان متناقض یا غیر واقعی باشد و بر همین اساس، مصاحبه در همان نقطه متوقف شود. وقتی این شرط فعال می شود و تناقض شناسایی گردد، پرسشنامه پایان می یابد و وضعیت مصاحبه در خروجی به عنوان عدم تطابق پاسخ ها ثبت می شود. کاربرد های آن شامل: شناسایی پاسخ های ناسازگار جلوگیری از پاسخ های غیر واقعی یا تصادفی حذف پاسخ دهندگان با خطای شناختی یا بی دقتی افزایش اعتبار داده ها نحوه ایجاد شرط: فهرست سوالات> سه نقطه کنار سوال> شروط> سوال مورد نظر را انتخاب کنید ( مبنا) گزینه/ گزینه های مورد نظر که می خواهید شرط بر روی آن اعمال شود انتخاب کنید. کاری که می خواهید بر روی گزینه انجام شود را انتخاب کنید. ( معیار) دو یا چند سوالی که باید سازگاری پاسخ آن ها بررسی شود، انتخاب کنید. نوع شرط مورد نظر خود را انتخاب کنید. قاعده را طوری تنظیم کنید که اگر پاسخ ها با هم تناقض داشته باشند، شرط فعال شود. شرط خود را ثبت کنید. نتیجه گیری و توصیه کاربردی: شرط ختم مصاحبه به دلیل عدم تطابق پاسخ ها، ابزاری قدرتمند برای حفظ کیفیت و صداقت داده ها است. این شرط، علاوه بر حذف پاسخ دهندگان بی دقت یا غیر واقعی، می تواند نشانه ای از مشارکت صوری یا حتی تقلب در پاسخ دهی باشد. برای استفاده بهینه: سوالات کنترلی را به طور پنهان در بخش های مختلف پرسشنامه پخش کنید تا پاسخگو متوجه آزمون تطابق نشود. تناقض را دقیق تعریف کنید؛ هر تفاوت کوچکی به معنای تناقض واقعی نیست. گاهی تغییر نظر منطقی است، به خصوص در پرسشنامه های طولانی یا پیچیده. از پیام پایان محترمانه و غیرمستقیم استفاده کنید تا تجربه پاسخگو منفی نشود. نتایج این شروط را تحلیل کنید؛ اگر نرخ بالایی از تناقض ثبت شد، ممکن است طراحی پرسشنامه مشکل داشته باشد یا سوالات ابهام برانگیز باشند.
برو به پرسش: شرط برو به پرسش یکی از مهم ترین و انعطاف پذیر ترین ابزارها در طراحی پرسشنامه های هوشمند است که به شما امکان می دهد مسیر حرکت پاسخگو در پرسشنامه را بر اساس پاسخ های قبلی او تغییر دهید. به زبان ساده، شما مشخص میکنید که اگر پاسخگو به یک سوال، پاسخی خاص بدهد، به جای اینکه به سوال بعدی به ترتیب معمول برود، مستقیماً به یک سوال مشخص دیگر هدایت شود. این قابلیت هم باعث شخصی سازی تجربه پاسخگو می شود، هم از طرح سوالات غیر مرتبط جلوگیری می کند و هم باعث صرفه جویی در زمان و افزایش دقت داده ها می شود. کاربرد های معمول آن شامل: ایجاد مسیر های اختصاصی پیگیری پاسخ های حساس آزمون های شاخه ای نحوه ایجاد شرط: فهرست سوالات> سه نقطه کنار سوال> شروط> سوالی را که میخواهید پاسخ آن مسیر پرسشنامه را تغییر دهد، انتخاب کنید ( مبنا) گزینه/ گزینه های مورد نظر که می خواهید شرط بر روی آن اعمال شود انتخاب کنید. کاری که می خواهید بر روی گزینه انجام شود را انتخاب کنید. ( معیار) نوع شرط مورد نظر خود را انتخاب کنید. مقصد شرط خود را انتخاب کنید. شرط خود را ثبت کنید. نتیجه گیری و توصیه کاربردی: شرط برو به پرسش ابزاری فوق العاده برای هوشمند سازی جریان پرسشنامه است. می توانید چند شرط مختلف روی یک سوال بگذارید، هرکدام با مقصد متفاوت. برای بهترین نتیجه: بعد از طراحی، حتماً با سناریو های مختلف تست کنید تا مطمئن شوید هیچ پاسخگویی در مسیر اشتباه نمی رود.
برو به لینک: شرط برو به لینک امکانی است که به شما اجازه می دهد بر اساس پاسخ های یک یا چند سوال، پاسخگو را مستقیماً به یک آدرس اینترنتی مشخص هدایت کنید این آدرس می تواند: لینک یک پرسشنامه دیگر (برای ادامه تحقیق یا انجام مرحله بعد) یک صفحه در وب سایت شرکت یا مشتری یک برنامه یا سرویس آنلاین دیگر به عبارت دیگر، به جای ادامه دادن در همان پرسشنامه، پاسخگو بر اساس شرط تعیین شده به فضای دیگری منتقل می شود. نحوه ایجاد شرط: فهرست سوالات> سه نقطه کنار سوال> شروط> سوالی را انتخاب کنید که پاسخ آن تعیین میکند آیا پاسخگو باید به لینک دیگری منتقل شود یا خیر. (مبنا) لینک خورد را در جایگاه مورد نظر کپی کنید. شرط خود را ثبت کنید. نتیجه گیری و توصیه کاربردی: شرط برو به لینک یک ابزار بسیار قدرتمند برای اتصال پرسشنامه شما به سایر بخش های تحقیق یا حتی خارج از آن است. با استفاده درست از این شرط: می توانید چندین پرسشنامه را به هم متصل کنید و مسیر تحقیق را به صورت مرحله ای پیش ببرید. می توانید تجربه ای شخصی سازی شده برای هر گروه از پاسخگویان ایجاد کنید. نکات کلیدی برای استفاده بهتر: قبل از انتشار، همه لینک ها را تست کنید و مطمئن شوید سریع و بدون خطا بارگذاری می شوند. مسیرها را بهگونه ای طراحی کنید که پاسخگو در هیچ مرحله ای احساس سردرگمی نکند.
برو به گروه سوال: شرط برو به گروه سؤال این امکان را فراهم می کند که پاسخگو، پس از جواب دادن به یک سوال مشخص، به جای ادامه مسیر عادی پرسشنامه، مستقیماً به یک گروه از سوالات از پیش ساخته شده منتقل شود. این شرط در حقیقت یک مسیر میان بر هوشمند است که پاسخگو را به یک مجموعه از سوالات مرتبط (گروه سؤال) می فرستد، بدون آنکه لازم باشد همه سوالات قبلی یا بعدی را طی کند. از کاربرد های آن می توان به: سنجش جزئیات یک ویژگی خاص بخش بندی بازار اجرای چند پرسشنامه در یک قالب صرفه جویی در زمان پاسخگو نحوه ایجاد شرط: فهرست سوالات> سه نقطه کنار سوال> شروط> سوالی را انتخاب کنید که پاسخ آن مشخص می کند آیا باید به گروه سؤال خاصی برویم یا خیر. (مبنا) مشخص کنید این انتقال چه زمانی انجام شود. از لیست گروه ها، گروهی که باید مقصد باشد را انتخاب کنید. شرط خود را ثبت کنید. نتیجه گیری و توصیه کاربردی: شرط برو به گروه سؤال ابزاری قدرتمند برای هدایت هدفمند، کاهش طول مسیر غیر ضروری و افزایش کیفیت داده ها است. با اجرای دقیق این شرط: پرسشنامه تان منظم تر و هدفمند تر می شود. پاسخگوها تنها سوالات مرتبط با خود را می بینند و خسته نمی شوند. برای بهترین نتیجه سعی کنید منطق پرش ها واضح و ساده باشد تا کاربر گیج نشود.
نمایش خطا: در فرآیند طراحی پرسشنامه، کنترل کیفیت داده ها باید از همان مرحله پاسخ دهی انجام شود، نه بعد از جمع آوری. یکی از مؤثرترین ابزارها برای این کار، شرط نمایش خطا است. این شرط به محقق اجازه می دهد در صورتی که پاسخ دهنده پاسخی نامعتبر یا خارج از چارچوب تعیین شده ارائه دهد، پرسشنامه همان جا نگه داشته شده و پیام مشخصی به پاسخگو نمایش داده شود. تفاوت این شرط با شرط نمایش هشدار در این است که نمایش خطا اجازه عبور به سوال بعدی را نمی دهد و پاسخگو را ملزم به اصلاح پاسخ می کند، در حالی که هشدار فقط اطلاع می دهد و سپس ادامه می دهد. شرط نمایش خطا به نوعی یک نگهبان کیفی است که قبل از ذخیره سازی هر پاسخ، بررسی می کند که آیا آن پاسخ با الزامات پژوهش همخوانی دارد یا خیر. اگر نداشته باشد، اجازه ادامه نمی دهد تا داده های نا معتبر وارد سیستم شود. کاربردهای آن شامل: جلوگیری از ورود داده های خارج از محدوده جلوگیری از پاسخ های ناقص یا نامربوط افزایش دقت پاسخ ها کاهش نیاز به پاک سازی داده ها بعد از جمع آوری نحوه ایجاد شرط: فهرست سوالات> سه نقطه کنار سوال> شروط> ابتدا سوالی را که می خواهید روی آن کنترل اعمال کنید انتخاب کنید. این سوال می تواند کمی (عدد، تاریخ، ...) یا متنی باشد. پیام خطای خود را بنویسید. شرط را ثبت کنید. نتیجه گیری و توصیه کاربردی: برای سوال عددی تعیین کنید که پاسخ باید در یک بازه مشخص باشد. برای سوال متنی تعیین کنید که پاسخ شامل یک کاراکتر یا کلمه خاص باشد. برای سوال چندگزینه ای مشخص کنید کدام انتخاب ها مجاز یا غیر مجاز باشند.
نمایش هشدار: شرط نمایش هشدار در واقع یک پیام اطلاع رسانی فوری (به شکل پنجره پاپ آپ) است که هنگام وقوع شرایط تعریف شده ظاهر می شود و هدف آن آگاه سازی یا جلب توجه پاسخگو است، بدون این که او را مجبور به تغییر پاسخ کند. پس از نمایش هشدار، پرسشنامه همچنان ادامه می یابد و سوال بعدی نمایش داده می شود. در طراحی پرسشنامه ها، گاهی لازم است قبل از ادامه مسیر، به پاسخگو یادآوری یا هشدار داده شود که پاسخش ممکن است دارای نکته ای خاص یا حتی اشتباه احتمالی باشد، اما این هشدار به معنای توقف یا مسدود کردن فرآیند پاسخگویی نیست. کاربرد آن بیشتر: اطلاع رسانی درباره عواقب انتخاب تشویق به دقت بیشتر کاهش خطای سهوی نحوه ایجاد شرط: فهرست سوالات> سه نقطه کنار سوال> شروط> سوالی را که می خواهید هشدار برای آن فعال شود انتخاب کنید. این سوال می تواند از نوع عددی، متنی یا گزینه ای باشد. پیام هشدار خود را بنویسید. شرط را ثبت کنید. نتیجه گیری و توصیه کاربردی: هشدار نباید حالت سرزنش داشته باشد. به جای پاسخ شما اشتباه است... بگویید توجه داشته باشید که... چون هشدار اجازه ادامه می دهد، بهتر است آن را برای خطا های جدی به کار نبرید و در موارد حساس تر از شرط نمایش خطا استفاده کنید.
عدم نمایش سوال: این شرط یک فیلتر منطقی است که تعیین می کند حتی اگر در تنظیمات اولیه، تیک نمایش سوال فعال باشد، باز هم آن سوال تحت شرایط خاص به پاسخگو نمایش داده نشود. در طراحی پرسشنامه ها، همیشه لازم نیست همه سوال ها برای همه پاسخگو ها نمایش داده شوند. گاهی بر اساس پاسخ های قبلی یا شرایط خاص، نمایش یک سوال نه تنها غیر ضروری، بلکه ممکن است باعث گیج شدن یا طولانی شدن بی مورد پرسشنامه شود. به زبان ساده، این شرط مثل یک نگهبان جلوی سوال می ایستد و فقط وقتی شرایطش برقرار نباشد، اجازه نمایش را می دهد. کاربرد های آن شامل: حذف سوالات نامربوط کوتاه کردن پرسشنامه بهبود تجربه کاربری کنترل جریان پرسش ها نحوه ایجاد شرط: فهرست سوالات> سه نقطه کنار سوال> شروط> سوال مبنا خود را انتخاب کنید. گزینه یا گزینه هایی که به عنوان معیار قرار می گیرند را انتخاب کنید. سوالی را که می خواهید تحت این شرط کنترل شود انتخاب کنید. شرط خود را ثبت کنید. نتیجه گیری و توصیه کاربردی: برخلاف حذف کامل سوال از طراحی پرسشنامه، شرط عدم نمایش این امکان را می دهد که سوال همچنان در ساختار پروژه باقی بماند ولی فقط برای شرایط خاص به نمایش درآید. این یعنی مدیریت انعطاف پذیر محتوا بدون تغییر اساسی در ساختار پرسشنامه. برخی سوال ها فقط در شرایط خاص باید پرسیده شوند تا از ایجاد حس ناخوشایند یا پرسیدن موارد حساس بی مورد جلوگیری شود.
عدم نمایش گروه سوال: این شرط تعیین می کند که کل گروه (و در نتیجه همه سوال های داخل آن) تحت شرایط خاص، حتی اگر تیک نمایش سوال های این گروه روشن باشد، به پاسخگو نمایش داده نشوند. وقتی پرسشنامه ها بزرگ می شوند، معمولاً برای نظم دهی بهتر و ساده تر کردن ساختار، سوال ها را در قالب گروه سوال دسته بندی می کنیم. این کار علاوه بر مرتب سازی، به ما اجازه می دهد مدیریت نمایش یا پنهان کردن چند سوال را به طور همزمان انجام دهد. کاربرد های آن در: پنهان کردن سریع چند سوال مرتبط نمایش پرسشنامه به شکل شخصی سازی شده کاهش زمان پاسخ دهی جلوگیری از بار اضافی اطلاعاتی نحوه ایجاد شرط: فهرست سوالات> سه نقطه کنار سوال> شروط> سوالی را که می خواهید بر اساس پاسخ آن تصمیم بگیرید انتخاب کنید. این سوال مبنای شرط خواهد بود. مشخص کنید که شرط بر اساس انتخاب کدام گزینه یا گزینه ها فعال شود (یا برعکس، وقتی انتخاب نشوند فعال شود). از بین گزینه های شرط ها، شرط عدم نمایش گروه سوال را انتخاب کنید. گروهی را که می خواهید در صورت برقرار بودن شرط پنهان شود، مشخص کنید. شرط خود را ثبت کنید. نتیجه گیری و توصیه کاربردی: از شرط گروهی برای سرعت و نظم استفاده کنید. اگر چند سوال پشت سر هم وابسته به یک شرط هستند، بهجای شرط گذاری تکی، از شرط گروهی بهره ببرید. اگر روی سوال های داخل گروه شرط های دیگری هم گذاشته اید، مطمئن شوید که با شرط گروه تداخل ایجاد نمی شود. این شرط به شما امکان می دهد با یک حرکت، چندین سوال را به طور یکجا پنهان کنید، بدون اینکه مجبور باشید برای هر سوال شرط جداگانه بسازید. این یعنی سرعت بیشتر در طراحی، کاهش خطا و پرسشنامه ای تمیز تر و هدفمند تر.
عدم نمایش گزینه (های): این شرط به شما اجازه می دهد بهجای نمایش لیست کامل گزینه ها به همه، فقط موارد مرتبط را به هر پاسخگو نشان دهید. نتیجه آن پرسشنامه ای است که تمیز تر، کوتاه تر و هدفمند تر است و تجربه کاربری بهتری ایجاد می کند. شما می توانید تعیین کنید که یک یا چند گزینه خاص از یک سوال، براساس پاسخ به سوال یا شرایط دیگر، اصلاً به کاربر نمایش داده نشود. کاربرد آن مانند: حذف گزینه های بی ربط ایجاد مسیر های متفاوت در پرسشنامه پنهان کردن گزینه های محدود یا منقضی شده نحوه ایجاد شرط: فهرست سوالات> سه نقطه کنار سوال> شروط> سوالی را مشخص کنید که پاسخ به آن تعیین می کند کدام گزینه یا گزینه ها مخفی شوند. مشخص کنید که شرط بر اساس انتخاب یا عدم انتخاب کدام گزینه/گزینه ها فعال شود. از لیست شرط ها، شرط عدم نمایش گزینه(های) را انتخاب کنید. سوالی که قرار است شرط روی گزینه های آن اعمال شود را انتخاب کنید. گزینه یا گزینه های مشخصی را که باید پنهان شوند انتخاب کنید. شرط خود را ثبت کنید. نتیجه گیری و توصیه کاربردی: اگر گزینه ای را اشتباهی حذف کنید، ممکن است پاسخگو امکان انتخاب پاسخ صحیح را از دست بدهد. حذف گزینه ای که اهمیت تحلیلی دارد، ممکن است داده های شما را ناقص کند. سوال مبنا باید قبل از سوال مقصد باشد تا سیستم بتواند قبل از رسیدن به سوال مقصد، وضعیت شرط را تعیین کند. از شرط های تو در تو پرهیز کنید. اگر چندین شرط روی یک گزینه گذاشته شود، ممکن است عملکرد آن پیچیده یا غیر قابل پیش بینی شود.
عدم نمایش ردیف (های): در سوالات ماتریسی که ساختاری جدولی دارند و شامل چند ستون (معیار پاسخ یا همان گزینه ها) و چند ردیف (موارد یا سناریوها یا همان متن سوالات) هستند، ممکن است بخواهید بعضی ردیف ها فقط تحت شرایط خاصی نمایش داده شوند. شرط عدم نمایش ردیف(های) دقیقاً برای همین هدف است. کنترل نمایش یک یا چند ردیف در سوالات ماتریسی براساس پاسخ های قبلی یا شرایط تعریف شده. این ویژگی باعث می شود پرسشنامه هوشمند تر شود و فقط اطلاعات مرتبط با هر پاسخگو نمایش داده شود. کاربرد آن در: حذف ردیف های بی ربط ساده سازی سوالات طولانی کنترل نمایش بر اساس انتخاب های قبلی نحوه ایجاد شرط: فهرست سوالات> سه نقطه کنار سوال> شروط> سوالی را مشخص کنید که پاسخ آن تعیین کننده نمایش یا عدم نمایش ردیف ها باشد. مشخص کنید شرط بر اساس انتخاب یا عدم انتخاب کدام پاسخ یا گزینه فعال شود. از لیست شرط ها، شرط عدم نمایش ردیف (های) را انتخاب کنید. سوال ماتریسی مورد نظر را انتخاب کنید. مشخص کنید کدام ردیف یا ردیفها باید مخفی شوند. شرط خود را ثبت کنید. نتیجه گیری و توصیه کاربردی: هر ردیفی که داده مهمی تولید می کند باید تا حد امکان برای همه نمایش داده شود. سوال مبنا باید قبل از سوال مقصد باشد تا سیستم بتواند قبل از رسیدن به سوال ماتریسی، وضعیت ردیف را مشخص کند. برای شناسایی سریع تر در زمان تعریف شرط، ردیف ها را با عنوان واضح مشخص کنید. با استفاده از این شرط، پرسش های ماتریسی شما مرتب تر، کوتاه تر و شخصی تر میشوند و پاسخگو فقط آنچه را می بیند که واقعاً به او مربوط است.
عدم نمایش ستون (های): این شرط به شما امکان می دهد پرسشنامه ای پویا و هدفمند ایجاد کنید که فقط ستون های مرتبط برای هر پاسخگو نمایش داده شود. در بسیاری از مواقع، تمام ستون ها برای همه پاسخگوها کاربرد ندارند. برای جلوگیری از شلوغی، می توان با استفاده از شرط عدم نمایش ستون(های)، نمایش یک یا چند ستون را بر اساس پاسخ های قبلی کنترل کرد. کاربردهای آن شامل: حذف ستون های نامرتبط ساده سازی پرسشنامه های ماتریسی پیچیده شخصی سازی مسیر پرسشنامه کاهش زمان پاسخ دهی نحوه ایجاد شرط: فهرست سوالات> سه نقطه کنار سوال> شروط> سوالی که پاسخ آن تعیین کننده نمایش یا عدم نمایش ستون هاست انتخاب کنید. مشخص کنید بر اساس انتخاب یا عدم انتخاب کدام پاسخ ها یا گزینه ها شرط فعال شود. از لیست شرط ها، گزینه عدم نمایش ستون(های) را انتخاب کنید. سوال ماتریسی را که ستون هایش باید مخفی شوند مشخص کنید. ستون یا ستون های مورد نظر را انتخاب کنید. شرط خود را ثبت کنید. نتیجه گیری و توصیه کاربردی: پرسشنامه نباید بیش از حد کوتاه شود و باید اطلاعات ضروری را پوشش دهد. شرط عدم نمایش ستون باعث می شود ماتریس ها مختصرتر و دقیق تر باشند، پاسخگو درگیر اطلاعات بی ربط نشود و داد ههای جمع آوری شده کیفیت بالاتری داشته باشند.
نمایش سوال: این شرط به شما امکان می دهد نمایش یک سوال را وابسته به پاسخ ها یا وضعیت های قبلی کنید. در حالت عادی، نمایش یک سوال در پرسشنامه به طور پیش فرض با تیک نمایش فعال در تنظیمات آن سوال، به همه نمایش داده می شود. اگر این تیک خاموش باشد، سوال به هیچ کاربری نمایش داده نمی شود. اما گاهی لازم است سوالی فقط تحت شرایط خاص نمایش داده شود، حتی اگر پیشفرض آن نمایان باشد. کاربردهای آن در: نمایش سوال فقط برای افراد خاص حذف بار اضافی از پرسشنامه پرسش های مرحله ای نحوه ایجاد شرط: پیش شرط اصلی: برای اینکه شرط نمایش سوال عمل کند، تیک نمایش سوال باید خاموش باشد. اگر تیک نمایش روشن باشد و شرط نمایش سوال تعریف شود، شرط هیچ تأثیری ندارد و سوال طبق روال عادی و همیشه نمایش داده می شود. فهرست سوالات> سه نقطه کنار سوال> شروط> سوالی که پاسخ آن معیار نمایش سوال هدف است را مشخص کنید. مشخص کنید تحت انتخاب یا عدم انتخاب چه گزینه هایی شرط فعال شود. از لیست شرط ها، گزینه نمایش سوال را انتخاب کنید. سوالی که قرار است فقط در صورت برقرار بودن شرط نمایش داده شود را انتخاب کنید. شرط خود را ثبت کنید. در تنظیمات سوال مقصد، گزینه نمایش سوال را غیرفعال کنید. نتیجه گیری و توصیه کاربردی: شرط نمایش سوال باعث می شود پرسشنامه پویا و شخصی سازی شده باشد، بدون اینکه سوالات اضافی یا بی ربط برای پاسخگو نمایش داده شود. به ترتیب منطقی جریان پرسشنامه توجه کنید تا پاسخگو مسیر را گم نکند.
نمایش گروه سوال: شرط نمایش گروه سوال باعث می شود بخش های مرتبط با شرایط خاص را به صورت یک جا کنترل کنید، بدون نیاز به شرط گذاری تک به تک روی هر سوال. این هم در زمان صرفهجویی میکند و هم از نظر نگهداری پرسشنامه بسیار تمیز تر است. این شرط فقط وقتی کار می کند که همه سوال های داخل آن گروه تیک نمایش شان خاموش باشد، اگر حتی یک سوال داخل گروه تیک نمایشش روشن باشد، شرط بی اثر می شود و آن سوال طبق روند عادی و بدون توجه به شرط نمایش داده می شود. این شرط در واقع یک سوئیچ مرکزی برای کل گروه عمل می کند. کاربردهای آن شامل: نمایش یک بخش کامل فقط برای افراد خاص پنهان نگه داشتن مراحل خاص ساده سازی تجربه کاربر نحوه ایجاد شرط: پیش شرط اصلی: برای اینکه شرط نمایش گروه سوال عمل کند، تیک نمایش سوال تمام سوالات داخل گروه، باید خاموش باشد. اگر تیک نمایش روشن باشد و شرط نمایش گروه سوال تعریف شود، شرط هیچ تأثیری ندارد و گروه سوال طبق روال عادی و همیشه نمایش داده می شود. فهرست سوالات> سه نقطه کنار سوال> شروط> سوالی را که پاسخ آن تعیین می کند گروه نمایش داده شود یا نه، مشخص کنید. انتخاب کنید که شرط بر اساس انتخاب یا عدم انتخاب چه گزینه ها یا گزینه هایی فعال شود. از بین لیست شرط ها، نمایش گروه سوال را انتخاب کنید. گروهی که قرار است تحت این شرط نمایش داده شود را مشخص کنید. شرط خود را ثبت کنید. نتیجه گیری و توصیه کاربردی: همیشه قبل از شرط گذاری گروه، تیک نمایش همه سوالات گروه را خاموش کنید. حتی یک سوال با تیک نمایش روشن می تواند شرط را بی اثر کند.
غیرفعال شدن گزینه (های): شرط غیرفعال شدن گزینه(های) ابزاری است که تعادل بین شفافیت و کنترل را ایجاد می کند. گزینه دیده می شود، بنابراین کاربر متوجه می شود چنین امکانی وجود داشته یا می توانسته باشد، اما انتخاب آن در شرایط خاص ممنوع است. این هم از سردرگمی می کاهد و هم خطاهای ورودی را کاهش می دهد. این شرط گزینه را حذف نمی کند، بلکه آن را خاکستری و غیرقابل انتخاب می کند. کاربردهای آن شامل: نمایش گزینه های صرفا آگاهی دهنده مدیریت ظرفیت یا موجودی کنترل انتخاب های تکراری یا ناسازگار نحوه ایجاد شرط: فهرست سوالات> سه نقطه کنار سوال> شروط> سوالی که پاسخ آن تعیین کننده فعال یا غیرفعال بودن گزینه هاست را مشخص کنید. مشخص کنید که کدام پاسخ ها یا وضعیت ها باعث غیرفعال شدن گزینه ها شوند. از بین لیست انواع شرط ها، گزینه غیرفعال شدن گزینه(های) را انتخاب کنید. سوالی که گزینه های آن باید غیرفعال شوند را مشخص کنید. گزینه یا گزینه های دقیق مورد نظر را انتخاب کنید. شرط خود را ثبت کنید. نتیجه گیری و توصیه کاربردی: اگر سوال مقصد چند شرط متفاوت دارد (مثل شرط عدم نمایش و شرط غیر فعال سازی)، اولویت اجرای آن ها را به درستی تنظیم کنید تا تداخل پیش نیاید. عدم نمایش گزینه: گزینه بهطور کامل از دید پاسخگو حذف می شود و انگار اصلاً وجود نداشته است. غیرفعال شدن گزینه: گزینه دیده میشود اما انتخاب پذیر نیست. مزیت این تفاوت این است که پاسخگو متوجه می شود چنین گزینه ای وجود دارد ولی برای او مجاز به انتخاب نیست، که در برخی پرسشنامه ها از نظر شفافیت یا آموزش اهمیت دارد.
غیرفعال شدن ردیف (های): در پرسشنامه ها مخصوصاً در سوالات ماتریسی، هر ردیف معمولاً نمایانگر یک آیتم، فرد، یا موضوع است و ستون ها گزینه های پاسخ هستند. این شرط تعادل بین نمایش کامل ساختار سوال و کنترل دقیق قابلیت پاسخ دهی را برقرار می کند. ردیف همچنان در معرض دید است (برای شفافیت و اطلاعرسانی)، اما سیستم تضمین می کند که پاسخ اشتباه یا غیر مجاز ثبت نشود. ردیف حذف نمی شود، فقط انتخاب در آن غیرممکن می شود. غیر فعال سازی بر اساس شرطی که شما تعریف می کنید انجام می شود، نه به صورت دائم. کاربردهای آن شامل: محدود کردن پاسخ گویی بر اساس پاسخ قبلی ردیف های صرفا آگاهی دهنده زمان بندی یا موجودی نحوه ایجاد شرط: فهرست سوالات> سه نقطه کنار سوال> شروط> سوالی که پاسخ آن تعیین می کند کدام ردیف ها باید غیرفعال شوند را مشخص کنید. مشخص کنید چه پاسخی باعث غیر فعال شدن ردیف ها می شود. از لیست شرط ها، گزینه غیرفعال شدن ردیف(های) را انتخاب کنید. سوال ماتریسی مورد نظر را انتخاب کنید. ردیف یا ردیف های مورد نظر را که باید غیر فعال شوند، مشخص کنید. شرط خود را ثبت کنید. نتیجه گیری و توصیه کاربردی: اگر همزمان شرط عدم نمایش و شرط غیر فعال سازی برای یک ردیف دارید، اولویت و منطق اجرای آن ها را مشخص کنید. همه گزینه ها یا ستون های آن ردیف به صورت خاکستری یا غیر قابل تعامل در می آیند. این ویژگی مخصوصاً زمانی مفید است که بخواهید پاسخگو بداند آن ردیف وجود داشته یا مربوط به موضوعی خاص است، اما مجاز به پاسخدادن به آن نیست.
غیرفعال شدن ستون (های): شرط غیرفعال شدن ستون(های) امکان میدهد که ساختار کامل سوال حفظ شود، ولی از ثبت پاسخ های اشتباه یا غیرمجاز جلوگیری شود. به این ترتیب، هم شفافیت و نظم پرسشنامه باقی می ماند و هم کیفیت داده ها تضمین می شود. گاهی اوقات نیاز داریم که یک یا چند ستون همچنان در جدول دیده شوند، اما قابلیت انتخاب آن ها غیرفعال باشد. این شرط باعث می شود ستون مورد نظر نمایش داده شود ولی پاسخگو نتواند برای هیچ ردیفی از آن ستون پاسخی ثبت کند. کاربرد های آن شامل: کنترل دسترسی بر اساس پاسخ قبلی تفکیک سطح دسترسی ستون های صرفا آگاهی دهنده نحوه ایجاد شرط: فهرست سوالات> سه نقطه کنار سوال> شروط> سوالی که پاسخ آن تعیین می کند کدام ستون ها باید غیرفعال شوند را انتخاب کنید. مشخص کنید چه پاسخی باعث غیرفعال شدن ستون ها می شود. از لیست شرط ها، گزینه غیرفعال شدن ستون(های) را انتخاب کنید. سوال ماتریسی مورد نظر را انتخاب کنید. ستون یا ستون هایی که باید غیرفعال شوند را تعیین کنید. شرط خود را ثبت کنید. نتیجه گیری و توصیه کاربردی: اگر ممکن است دلیل غیرفعال بودن ستون برای پاسخگو سوال برانگیز باشد، توضیح کوتاهی در متن سوال یا راهنمای جدول بدهید. اگر همزمان شرط عدم نمایش و شرط غیرفعال سازی روی ستون وجود دارد، ترتیب و منطق اجرای آن ها را در نظر بگیرید. تمام سلول های آن ستون به حالت خاکستری یا غیر قابل کلیک در میایند. این روش زمانی مفید است که بخواهید پاسخگو از وجود ستون آگاه باشد، اما مجاز به استفاده از آن نباشد.